Wanneer automatisch teksten worden gegenereerd, bestaat, net als bij handgeschreven artikelen, de kans op fouten. De kans dat die fouten tijdig ontdekt worden, is echter kleiner. Met automatische tekstgeneratie kan het aantal berichten dat je produceert tenslotte flink omhoog. Is er nog tijd om al die berichten te dubbelchecken? En wie is er verantwoordelijk als het fout gaat?

In deze opdracht werken we met een fictieve casus.

Een grote Amerikaanse krant gebruikt automatische tekstgeneratie om dagelijks verslag te doen van financieel nieuws. Op een dag gaat dit mis. Eén van de grote beursgenoteerde bedrijven in de VS, met een grote impact op de wereldmarkt, lijkt ineens diep in het rood te staan bij de presentatie van de jaarcijfers. Een fout, zo blijkt later. Er stond een komma verkeerd. Maar de gevolgen zijn niet meer te stoppen. In paniek blijkt een grote groep aandeelhouders haar aandelen verkocht te hebben. Het gevolg: de beurswaarde van het bedrijf keldert verder. De redactie van de krant herstelt de fout, maar kan de gevolgen voor het bedrijf, de aandeelhouders en de economie niet ongedaan maken.

Wie is hier verantwoordelijk?

Bij het opstellen van geautomatiseerde berichten, zijn verschillende partijen betrokken:

• de journalist
• de eindredacteur
• de hoofdredacteur die besloten heeft de redactie met geautomatiseerde berichtgeving te laten werken
• het bedrijf dat de software ontwikkeld heeft
• de developer die de redactie geholpen heeft om de software te gebruiken voor op de redactie
  

Maak groepjes van vier. De docent deelt papiertjes waar bovenstaande rollen op staan. Leg de papiertjes met je groepje op volgorde van verantwoordelijkheid. Je bepaalt dus wie je het meest verantwoordelijk vindt voor de fout, wie daarna komt, etc., en uiteindelijk wie de minste verantwoordelijkheid draagt. Zorg dat je je keuze kunt beargumenteren.